αθέατη λάμψη

Σαν προσπεράσεις το σκοτάδι

οι νύχτες είναι περιττές

οι σκιές αντίλευκες

τα όνειρα … σιωπές αγάπης

ο ουρανός γεμάτος παραισθήσεις

και η ζωή σου

ένας δροσερός καρπός ανάγκης

ένα χαμηλόπνοο πέρασμα στο φως

αθέατη η λάμψη της ψυχής σου

μα δεν το ξέρεις

πόσο ψηλά μπορεί να φτάσει